ภาษาและวรรณกรรม : โบราณสถานเวียงท่ากาน

โบราณสถานเวียงท่ากาน

เวียงท่ากาน และล้านนาคดีศึกษา

Archive for the ‘ภาษาและวรรณกรรม’ Category

เมี่ยง

แม่ก่ำปองยองขื่อ    แม่ลายคายขว้าง  แม่มอกกะล็อกสองแก้ม  ป่าป่านสามเกลือ

ค่าวส่งสการ

ค่าวส่งสการ  เป็นการกล่าวถึงเรื่องราวของพิธีศพของชาวล้านนา  โดยผู้แต่ได้อธิบายถึงลักษณะของงานศพทั้งในระดับพระสงฆ์และชาวบ้านในสังคมล้านนา  และทิ้งท้ายอย่างน่าสนใจและเป็นคติในการประพฤติตนเป็นคนดี  สั่งสมบุญไว้ในภายภาคหน้า

คนถ้ำ

คนถ้ำคือคนอยู่ถ้ำ  แต่คนที่เห็นในภาพไม่ใช่คนถ้ำหรอกนะ  เป็นแค่คนตามไปค้นดูร่องรอยคนถ้ำเมื่อเกือบหมื่นปีก่อนหน้านี้ สถานที่  อยู่ที่เพิงคนถ้ำ  อุทยาแห่งชาติออบหลวง  อำเภอฮอด  จังหวัดเชียงใหม่ ไม่ลี้ลับและห่างไกลกระไรนัก   เดิบไปพอเหนื่อย  แต่คุ้มค่าแก่การค้นหา  เพราะว่าบันทึกไว้ด้วยร่องรอยเก่าแก่แต่เมื่อยังมีคนถ้ำอยู่บนแผ่นดินผืนนี้

ค่าวฮ่ำประวัติครูบาศรีวิชัย

ครูบาศรีวิชัย เดิมชื่อ เฟือน หรืออินท์เฟือน บ้างก็ว่าอ้ายฟ้าร้อง เนื่องจากในขณะที่ท่านถือกำเนิดนั้นปรากฏฝนฟ้าคะนองอย่างหนัก ส่วนอินท์เฟือนนั้น หมายถึง การเกิดกัมปนาทหวั่นไหวถึงสวรรค์หรือเมืองของพระอินทร์ ท่านเกิดในปีขาล เดือน 9 เหนือ (เดือน 7 ของภาคกลาง) ขึ้น 11 ค่ำ จ.ศ. 1240 เวลาพลบค่ำ ตรงกับวันอังคารที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2421 ที่หมู่บ้านชื่อ “บ้านปาง” ตำบลแม่ตืน (ปัจจุบันคือตำบลศรีวิชัย) อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ท่านเป็นบุตรของนายควาย นางอุสา มีพี่น้องทั้งหมด 5 คน

บทความนี้  เขียนโดย  อ.สมฤทธิ์  ลือชัย  ได้กล่าวถึงเรื่องราวของพระสุธน – มโนราห์อย่างน่าสนใจ  โดยท่านได้กล่าวทิ้งท้ายอย่างน่าสนใจว่า เป็นที่น่าสังเกตว่า แม้ว่าเรื่องพระสุธน-นางมโนราห์จะเป็นที่รับรู้และนิยมกันมากไม่ว่าภาคกลาง ภาคใต้ ภาค อีสาน เรื่อยไปถึงสิบสองปันนา และกัมพูชา มีการผลิตซ้ำในรูปแบบต่างๆ อย่างต่อเนื่อง แต่ในภาคเหนือซึ่งเป็น ดินแดนที่กำเนิด “สุธนชาดก” เองกลับปรากฏว่าเรื่องนี้ไม่เป็นที่นิยมและไม่มีการผลิตซ้ำใดๆ เลย